از اين حديث به خوبى استفاده مىشود كه بنى هاشم اين را يك نوع محروميت براى خود مىديدند ، و پيامبر در مقابل آن به آنها وعده شفاعت داد ! . در « صحيح مسلم » كه از معروفترين كتب اهل تسنن است حديثى مىخوانيم كه خلاصه اش اين است : « عباس و ربيعة ابن حارث خدمت پيامبر رسيدند ، و تقاضا كردند كه فرزندان آنها يعنى » عبد المطلب ابن ربيعة « و » فضل بن عباس « كه دو جوان بودند مامور جمعآورى زكات شوند ، و همانند ديگران سهمى بگيرند تا بتوانند هزينه ازدواج خود را از اين راه فراهم كنند پيامبر ص از اين موضوع امتناع ورزيد و دستور داد از راه ديگر ، وسائل ازدواج آنها فراهم گردد ، و از محل خمس مهريه همسران آنها پرداخته شود ( 1 ) . از اين حديث كه شرح آن طولانى است نيز استفاده مىشود كه پيامبر ص اصرار داشت خويشاوندان خود را از دست يافتن به زكات ( اموال عمومى مردم ) دور نگهدارد . از مجموع آنچه گفتيم روشن شد كه خمس نه تنها امتيازى براى سادات محسوب نمىشود بلكه يك نوع محروميت براى حفظ مصالح عمومى بوده است . 7 - منظور از سهم خدا چيست ؟ ذكر سهمى براى خدا به عنوان « للَّه » به خاطر اهميت بيشتر روى اصل مسئله خمس و تاكيد و تثبيت ولايت و حاكميت پيامبر و رهبر حكومت اسلامى است ، يعنى همانگونه كه خداوند سهمى براى خويش قرار داده و خود را سزاوارتر به تصرف در آن دانسته است پيامبر و امام را نيز به همان گونه حق ولايت و سرپرستى و تصرف داده ، و گر نه سهم خدا در اختيار پيامبر قرار خواهد داشت و در مصارفى كه پيامبر يا امام صلاح مىداند صرف مىگردد ، و خداوند نياز به سهمى ندارد .

--> ( 1 ) صحيح مسلم جلد 2 ص 752